ପ୍ରବନ୍ଧ

କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ମାନବଙ୍କ ସହାୟକ, କିନ୍ତୁ ବିକଳ୍ପ ନୁହେଁ

Shraddhananda Moharana's Odia Prose Krutrima Buddhimatta Manabanka Sahaayak, Kintu Bikalpa Nuhen

ଆମକୁ AI ପ୍ରତି ଏକ ସନ୍ତୁଳିତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଏହାକୁ ମାନବିକ ଦକ୍ଷତା ସହ ମିଶାଇ ଏକ ଉନ୍ନତ ଭବିଷ୍ୟତ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ ।

ଭୂମିକା

ବର୍ତ୍ତମାନର ଯୁଗ ହେଉଛି କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ବା ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ୍ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ (AI) ର ଯୁଗ । ପ୍ରତିଦିନ ଖବରକାଗଜ, ଟିଭି ଏବଂ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ AI ର ଅଦ୍ଭୁତ କ୍ଷମତା, ଏହାର ସଫଳତା ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର ସମ୍ଭାବନା ନେଇ ଆଲୋଚନା ଚାଲିଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଏହି ଆଲୋଚନାର ଅନ୍ୟ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱ ରହିଛି, ଯାହାକୁ ଅନେକ ସମୟରେ ଅଣଦେଖା କରାଯାଏ । ସେହି ପାର୍ଶ୍ୱଟି ହେଉଛି AI ର ବାସ୍ତବ ଖର୍ଚ୍ଚ, ଏହାର ସୀମା ଏବଂ ଏହାକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଫଳରେ ହେଉଥିବା କ୍ଷତି । ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନେକ କମ୍ପାନି AI କୁ ଏକ ଖର୍ଚ୍ଚ କମାଇବା ଉପାୟ ଭାବରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି ଏବଂ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ବୈଷୟିକ ସ୍ତରରେ ବଡ଼ କମ୍ପାନିମାନଙ୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ, AI ହେଉଛି ମାନବଙ୍କର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟକ, କିନ୍ତୁ ଏହା ମାନବଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ଏହାଛଡ଼ା, ବ୍ୟାପକ ସ୍ତରରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ ଦେଶର ଅର୍ଥନୀତି ଏବଂ ସାମାଜିକ ସ୍ଥିରତା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବ ।

AI ର ବାସ୍ତବ ଖର୍ଚ୍ଚ: କେବଳ ସଫ୍ଟୱେର ନୁହେଁ, ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶ

AI କୁ କେବଳ ଏକ ସଫ୍ଟୱେର ଭାବରେ ଦେଖିବା ଭୁଲ ଅଟେ । ଏହା ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶ, ଯାହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଏବଂ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଅତ୍ୟଧିକ ବ୍ୟୟବହୁଳ । ଏକ AI ପରିବେଶକୁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ହାର୍ଡୱେର, ଯେପରିକି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସର୍ଭର, ଗ୍ରାଫିକ୍ସ ପ୍ରୋସେସିଂ ୟୁନିଟ୍ (GPU) ଏବଂ ବିଶାଳ ଡାଟା ଷ୍ଟୋରେଜ୍ ସିଷ୍ଟମ । ଏହି ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରପାତିର ଖର୍ଦ୍ଦି ଏବଂ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ବାର୍ଷିକ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କା ଆବଶ୍ୟକ କରେ ।

କେବଳ ହାର୍ଡୱେର ନୁହେଁ, AI ମଡେଲଗୁଡ଼ିକୁ ଟ୍ରେନିଂ କରିବା ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅପଡେଟ୍ ରଖିବା ମଧ୍ୟ ଏକ ଜଟିଳ ଏବଂ ବ୍ୟୟବହୁଳ ପ୍ରକ୍ରିୟା । ଏଥିପାଇଁ ଦରକାର ଉଚ୍ଚ ଦକ୍ଷତା ସମ୍ପନ୍ନ ଇଞ୍ଜିନିୟର, ଡାଟା ସାଇଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଏବଂ AI ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କର ଏକ ଦଳ । ଏହି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କର ବେତନ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟଧିକ ହୋଇଥାଏ । ତେଣୁ, AI କୁ କମ୍ ଖର୍ଚ୍ଚରେ କାମ କରୁଥିବା ଏକ ଉପାୟ ଭାବରେ ଦେଖିବା ବାସ୍ତବତାଠାରୁ ଦୂର ଅଟେ । ବରଂ, ଏହା ଏକ ଦୀର୍ଘମିଆଦୀ ନିବେଶ, ଯାହାର ପ୍ରତିଫଳନ ତୁରନ୍ତ ମିଳି ନ ଥାଏ ।

ମାନବଙ୍କୁ ବଦଳାଇବା: ଏକ ବିପଦଜନକ ପ୍ରୟୋଗ

ବର୍ତ୍ତମାନର ସବୁଠାରୁ ଚିନ୍ତାଜନକ ପ୍ରବୃତ୍ତି ହେଉଛି କମ୍ପାନିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା AI କୁ ମାନବ କର୍ମଚାରୀଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା । ଅନେକ କମ୍ପାନି କେବଳ ଖର୍ଚ୍ଚ କମାଇବା ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ AI ଚାଟବଟ୍ କିମ୍ବା ଅଟୋମେଟେଡ୍ ସିଷ୍ଟମ୍ ନିୟୋଜିତ କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏହି ପ୍ରୟୋଗ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ବିଫଳ ହୋଇଛି ।

ବୈଶୟିକ ସ୍ତରରେ ଅନେକ ବଡ଼ କମ୍ପାନି ଏହି ଭୁଲର ଶିକାର ହୋଇସାରିଛନ୍ତି । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ସୁଇଡେନର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଫିନଟେକ୍ କମ୍ପାନି କ୍ଲାରନା (Klarna) ୭୦୦ରୁ ଅଧିକ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରି ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ AI ଚାଟବଟ୍ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲା । କିନ୍ତୁ କିଛି ମାସ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ଗ୍ରାହକ ସେବାର ଗୁଣବତ୍ତାରେ ତୀବ୍ର ଅବନତି ଘଟିଲା । ଜଟିଳ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ କରିବାରେ AI ବିଫଳ ହେଲା, ଫଳରେ ଗ୍ରାହକମାନଙ୍କ ଅସନ୍ତୋଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା । ଶେଷରେ କମ୍ପାନିକୁ ନିଜର ଭୁଲ୍ ସ୍ୱୀକାର କରି ପୁନର୍ବାର ମାନବ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି ଦେବାକୁ ପଡ଼ିଲା ।

ସେହିପରି, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର କମନୱେଲ୍ଥ ବ୍ୟାଙ୍କ (CBA) ମଧ୍ୟ ୪୦ରୁ ଅଧିକ ଗ୍ରାହକ ସେବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ବାହାର କରି AI ଭଏସ୍ ବଟ୍ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହି ବଟ୍ ଗ୍ରାହକମାନଙ୍କର ଜଟିଳ ପ୍ରଶ୍ନର ସମାଧାନ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲା, ଫଳରେ କଲ୍ ଭଲ୍ୟୁମ୍ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା ଏବଂ ଗ୍ରାହକମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ । ଶେଷରେ ବ୍ୟାଙ୍କକୁ ନିଜର ନିଷ୍ପତ୍ତି ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି ମାନବ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ନିଯୁକ୍ତି ଦେବାକୁ ପଡ଼ିଲା ।

ଆମେରିକାର ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗାଡ଼ି ନିର୍ମାତା କମ୍ପାନି ଫୋର୍ଡ (Ford) ମଧ୍ୟ ଏକ ସମାନ ଅଭିଜ୍ଞତାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା । କମ୍ପାନି ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ୍ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇ ମାନବ ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମାଇଦେଇଥିଲା । କିନ୍ତୁ AI ସିଷ୍ଟମ୍ ଗାଡ଼ିର ଗୁଣବତ୍ତା ପରୀକ୍ଷାରେ ଅନେକ ତ୍ରୁଟି ଧରିପାରିନଥିଲା, ଯାହା ଫଳରେ କମ୍ପାନିକୁ ବଡ଼ ଧରଣର ଆର୍ଥିକ କ୍ଷତି ସହିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା । ଶେଷରେ ଫୋର୍ଡକୁ ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ଅଭିଜ୍ଞ ମାନବ ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ନିଯୁକ୍ତି ଦେବାକୁ ପଡ଼ିଲା, ଯେଉଁମାନେ AI ସିଷ୍ଟମକୁ ସୁଧାରିବା ଏବଂ ଗାଡ଼ିର ଗୁଣବତ୍ତା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ।

ଏହି ଉଦାହରଣଗୁଡ଼ିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ, AI ହେଉଛି ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପକରଣ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ସୀମା ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଜଟିଳ ନିଷ୍ପତ୍ତି, ସୃଜନଶୀଳତା, ଭାବନାତ୍ମକ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ଏବଂ ନୈତିକ ବିଚାରଧାରା ଆବଶ୍ୟକ କରୁଥିବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାନବଙ୍କୁ ବଦଳାଇବା ଏକ ବିପଦଜନକ ପ୍ରୟୋଗ ଅଟେ ।

ଭାରତୀୟ ଉଦାହରଣ: TCS, Infosys, Wipro ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ

ଭାରତରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି । ଦେଶର ବଡ଼ ଆଇଟି କମ୍ପାନି ଯେପରିକି TCS, Infosys, Wipro ଏବଂ HCLTech ଆଦି AI ଏବଂ ଅଟୋମେସନକୁ କାରଣ ଦର୍ଶାଇ ହଜାର ହଜାର କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିଦେଉଛନ୍ତି । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, TCS ୧୨,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିଥିଲା, ଯାହା କମ୍ପାନିର ମୋଟ କର୍ମଚାରୀ ସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୨% ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହି କମ୍ପାନିଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ବୁଝିପାରୁଛନ୍ତି ଯେ, କେବଳ AI ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି କାମ ଚଳାଇବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ । ଫଳରେ ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର AI, କ୍ଲାଉଡ୍ ଏବଂ ଡାଟା ସାଇନ୍ସ ଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି । ଏହି ଘଟଣା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ, AI କେବଳ ମାନବଙ୍କ ସହାୟକ ହୋଇପାରିବ, କିନ୍ତୁ ମାନବଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।

ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଏବେ ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖା ଦେଇଛି । ରାଜ୍ୟର କିଛି କମ୍ପାନି କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା(AI)ର ବାହାନାରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚାକିରିରୁ ବାହାର କରିବାର ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଏହା କେବଳ ଖର୍ଚ୍ଚ କମାଇବାର ଏକ ଉପାୟ ମାତ୍ର । ଏହି ଘଟଣା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ, AI କେବଳ ମାନବଙ୍କ ସହାୟକ ହୋଇପାରିବ, କିନ୍ତୁ ମାନବଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।

ଅର୍ଥନୈତିକ ଚକ୍ର ଏବଂ କର ଆଦାୟ: ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗ

ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ କେବଳ କମ୍ପାନିଗୁଡ଼ିକର କ୍ଷତି ହୁଏ ନାହିଁ, ବରଂ ଏହା ଦେଶର ସମଗ୍ର ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ । ଜଣେ କର୍ମଚାରୀ ଯେତେବେଳେ କାମ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ଏକ ନିୟମିତ ଆୟ କରନ୍ତି । ଏହି ଆୟରୁ ସେ ନିଜର ଦୈନନ୍ଦିନ ଖର୍ଚ୍ଚ ବହନ କରନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ବଜାରରେ ଟଙ୍କାର ପ୍ରବାହ ବଜାୟ ରହେ । ଏହି ଖର୍ଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନ୍ୟ ବ୍ୟବସାୟିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଲାଭବାନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ବେତନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି । ଏହି ଚକ୍ର ଜାରି ରହିବା ଫଳରେ ଦେଶର ଅର୍ଥନୀତି ସଚଳ ରହେ ।

ଏହାଛଡ଼ା, କର୍ମଚାରୀମାନେ ନିଜ ଆୟରୁ ସରକାରଙ୍କୁ କର (Tax) ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି । ଏହି କର ଆଦାୟ ହିଁ ସରକାରଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଆୟ ଉତ୍ସ ଅଟେ । ସରକାର ଏହି ଅର୍ଥକୁ ଦେଶର ବିକାଶ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା, ଶିକ୍ଷା, ରକ୍ଷା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମାଜିକ କଲ୍ୟାଣମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି । ଯଦି ବ୍ୟାପକ ସ୍ତରରେ ମାନବଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ, ତେବେ ବେକାରୀ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ଆୟ ହ୍ରାସ ପାଇବ । ଫଳସ୍ୱରୂପ, ସରକାରଙ୍କ କର ଆଦାୟ ମଧ୍ୟ କମିଯିବ, ଯାହା ଦେଶର ବିକାଶ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବ ।

ସାମାଜିକ ସ୍ଥିରତା ଏବଂ ଆଇନଗତ ସମସ୍ୟା

ବେକାରୀ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ କେବଳ ଅର୍ଥନୀତି କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ବରଂ ସାମାଜିକ ସ୍ଥିରତା ମଧ୍ୟ ବିପନ୍ନ ହୋଇପଡ଼େ । ଯେତେବେଳେ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ନିୟମିତ ଆୟର ଉତ୍ସ ନଥାଏ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜର ପରିବାର ପ୍ରତିପୋଷଣ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଅନେକ ଲୋକ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ଅବୈଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇପାରନ୍ତି । ଚୋରି, ଡକାୟତି, ପ୍ରତାରଣା ଭଳି ଅପରାଧ ବୃଦ୍ଧି ପାଇପାରେ, ଯାହା ସମାଜରେ ଅଶାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

ଏହାଛଡ଼ା, ବେକାରୀ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ସରକାରଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଚାପ ପଡ଼ିଥାଏ । ବେକାର ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିବା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି କରିବା, ଏବଂ ଅପରାଧ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ସରକାରଙ୍କୁ ଅଧିକ ଅର୍ଥ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଯେହେତୁ କର ଆଦାୟ କମିଯାଇଥାଏ, ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ଏହି ଖର୍ଚ୍ଚ ବହନ କରିବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଅର୍ଥ ନଥାଏ । ଫଳସ୍ୱରୂପ, ସରକାରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦୁର୍ବଳ ହୋଇପଡ଼େ ଏବଂ ଦେଶର ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ ।

କଣ୍ଟେଣ୍ଟ କ୍ରିଏଟର ଏବଂ ଗ୍ରାହକଙ୍କ ଅଭାବ: ଏକ ନୂତନ ଚିନ୍ତା

ବର୍ତ୍ତମାନ ଆଉ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସଙ୍ଗ ହେଉଛି କଣ୍ଟେଣ୍ଟ କ୍ରିଏଟରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ । ବେକାରୀ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା ଫଳରେ ଅନେକ ଲୋକ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ କଣ୍ଟେଣ୍ଟ କ୍ରିଏଟର ଭାବରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି । ସେମାନେ ୟୁଟ୍ୟୁବ୍, ଇନ୍ଷ୍ଟାଗ୍ରାମ୍, ଫେସବୁକ୍ ଆଦି ମାଧ୍ୟମରେ ଭିଡିଓ, ବ୍ଲଗ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଡିଜିଟାଲ୍ କଣ୍ଟେଣ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏହି କଣ୍ଟେଣ୍ଟକୁ ଦେଖୁଥିବା ମୁଖ୍ୟ ଦର୍ଶକ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ନିୟମିତ ଚାକିରି ଏବଂ ଆୟ ଅଛି । ସେମାନେ ଅବସର ସମୟରେ ଏହି କଣ୍ଟେଣ୍ଟ ଦେଖିଥାନ୍ତି ଏବଂ ସେଥିରେ ଖର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି ।

ଯଦି AI କାରଣରୁ ବ୍ୟାପକ ସ୍ତରରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଚାକିରୀ ଯାଏ, ତେବେ କଣ୍ଟେଣ୍ଟ ଦେଖିବା ଏବଂ ସେଥିରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାର କ୍ଷମତା ମଧ୍ୟ କମିଯିବ । ଫଳରେ କଣ୍ଟେଣ୍ଟ କ୍ରିଏଟରମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜର ଆୟ ଉତ୍ସ ହରାଇବେ । ଏହା ଏକ ବିପଦଜନକ ଚକ୍ର ସୃଷ୍ଟି କରିବ, ଯେଉଁଠାରେ କେହି କଣ୍ଟେଣ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବେ, କିନ୍ତୁ ତାହା ଦେଖିବା ଏବଂ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ କେହି ରହିବେ ନାହିଁ । ତେଣୁ, ଚାକିରି ସୁରକ୍ଷା କେବଳ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମଗ୍ର ଡିଜିଟାଲ୍ ଅର୍ଥନୀତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ ।

AI ର ସଠିକ୍ ବ୍ୟବହାର: ମାନବଙ୍କ ସହାୟକ ଭାବରେ

AI ର ସଠିକ୍ ବ୍ୟବହାର ହେଉଛି ଏହାକୁ ମାନବଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ନ ଭାବି ଏକ ସହାୟକ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା । AI ମାନବଙ୍କୁ ଅଧିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନ ନେଇପାରିବ ନାହିଁ । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, AI ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କୁ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଚିକିତ୍ସା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ଦାୟିତ୍ୱ ମାନବ ଡାକ୍ତରଙ୍କର ହିଁ ରହିବା ଉଚିତ । ସେହିପରି, AI ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ପାଠ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ବିକାଶ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ମାନବ ଶିକ୍ଷକଙ୍କର ହିଁ ରହିବା ଉଚିତ ।

AI କୁ ମାନବଙ୍କ ସହାୟକ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ କମ୍ପାନିଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଲାଭବାନ ହୋଇପାରିବେ । ଏହା ମାନବ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପୁନରାବୃତ୍ତିମୂଳକ ଏବଂ ନିମ୍ନ ସ୍ତରର କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ କରି ଅଧିକ ସୃଜନଶୀଳ ଏବଂ ଜଟିଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମନୋନିବେଶ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇପାରେ । ଏହାଦ୍ୱାରା କମ୍ପାନିର ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଏବଂ ଗ୍ରାହକ ସେବାର ଗୁଣବତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତ ହୋଇପାରିବ ।

ଉପସଂହାର

AI ହେଉଛି ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ଯାହାର ବ୍ୟବହାର ସମାଜ ଏବଂ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ବଦଳାଇପାରେ । କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ କେବଳ ଖର୍ଚ୍ଚ କମାଇବା ଉପାୟ ଭାବରେ ଦେଖିବା ଭୁଲ ଅଟେ । AI ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଏବଂ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଅତ୍ୟଧିକ ଖର୍ଚ୍ଚାଳ ଅଟେ ଏବଂ ଏହା ମାନବଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ । ବୈଶୟିକ ସ୍ତରରେ ବଡ଼ କମ୍ପାନିମାନଙ୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ, AI କୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହାୟକ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ଲାଭ ମିଳିପାରିବ । ଏହାଛଡ଼ା, ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାମରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ ଦେଶର ଅର୍ଥନୀତି, କର ଆଦାୟ, ଏବଂ ସାମାଜିକ ସ୍ଥିରତା ଉପରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିଥାଏ । କଣ୍ଟେଣ୍ଟ କ୍ରିଏଟରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ମଧ୍ୟ ଚାକିରୀଆ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ, ତେଣୁ ଚାକିରି ସୁରକ୍ଷା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ତେଣୁ, ଆମକୁ AI ପ୍ରତି ଏକ ସନ୍ତୁଳିତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଏହାକୁ ମାନବିକ ଦକ୍ଷତା ସହ ମିଶାଇ ଏକ ଉନ୍ନତ ଭବିଷ୍ୟତ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ ।

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ଲେଖିକା/ଲେଖକଙ୍କ ତାଲିକା

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top