ଛନ୍ଦ – ଅମିତ୍ରାକ୍ଷର ( ଦାଣ୍ଡି ବୃତ୍ତ )
କରେ ମା’ ଗୋ ଦଣ୍ଡବତ ଅସ୍ତ୍ର ଧର ସର୍ବାସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ,
ସଂହାର ଦାନବ କଳିଯୁଗେ ମା’ ସର୍ବଦାନବଘାତିନୀ। ( ୧ )
ସୁନ୍ଦରୀ ତବ ପଦ୍ମ ପାଦ ପଡ଼ି ପବିତ୍ର ହୃଦ ,
ଆଗମନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତବ ଗଣଇ ଅପବିତ୍ରେ ପ୍ରମାଦ। ( ୨ )
ଲଭି ଭାବ ତବ ଭବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବାନୀ,
ରକ୍ଷା କର କଳି କାଳୁ ହେ ମା’ ଭବମୋଚନୀ। ( ୩ )
ମାନବତା କ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ କରେ ଏ ମନୁଷ୍ୟ ଆଜ,
ନାହିଁ କେ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ କରି ପାଶବିକ କାର୍ଯ୍ୟ। ( ୪ )
ଅସ୍ତ୍ର ଧର ପାପୀ ତାର ହେ ପିନାକଧାରିଣୀ,
ସତ୍ୟ ଧ୍ଵନି ସଂସାରେ ବାଜୁ ହେ ସତ୍ୟାନନ୍ଦସ୍ଵରୁପିଣୀ। ( ୫ )
ଭାବ୍ୟା, ଭବ୍ୟା, ଅଭବ୍ୟା ମା’ଗୋ ଆହେ ଦକ୍ଷକନ୍ୟା,
ପାପ ଅଗ୍ନି ହେଉ ନିର୍ବାପିତ ହୋଇ ପୁଣ୍ୟ ବନ୍ୟା। ( ୬ )
ତବ ଅଂଶ ଅଟୁ ଆମ୍ଭେ ଆହେ ଅନେକବର୍ଣ୍ଣା ,
ରକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ସାଜେ ଧରଣୀ ରକ୍ଷାକର ପଟ୍ଟାମ୍ୱରପରିଧାନା। ( ୭ )
ବନଦୁର୍ଗା ମା’ଗୋ ପ୍ରାଣ ହଜେ ଘୋର ବନେ,
ଦିଗହରା ପଥିକ ସନ୍ତାନ ତୋ ଡାକେ ଆର୍ତ୍ତ ମନେ। ( ୮ )
ଚିନ୍ତା ନାଶ ଚିନ୍ତା ଗୋ ଅଚିନ୍ତା ଚିତ୍ତରେ,
ଅନନ୍ତା ଗୋ କର ଅନ୍ତ ନ ରହୁ ଦୁଃଖ ସଂସାରେ। ( ୯ )
ପାପୀ କର୍ଣ୍ଣେ କାଳ ରଡି ବାଜୁ ଗୋ ଚାମୁଣ୍ଡା,
ବ୍ରାହ୍ମୀ ରୂପେ ଉଭା ହୁଅ ଧର ହସ୍ତେ ଖଣ୍ଡା। ( ୧୦ )
ବହୁଳା , ବହୁଳପ୍ରେମା ଦିଅ ଆର୍ଶୀବାଦ,
ରକ୍ତ ସ୍ଵାଦ ତ୍ୟାଗୀ ପାପୀ ଚାଖୁ ଭକ୍ତି ସ୍ଵାଦ। ( ୧୧ )
ସତ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ସତ୍ୟା କର ଗୋ ଆଗମନ,
ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରମୟୀ ମା’ଗୋ ରଖଇ ତବ ପାଦେ ମନ। ( ୧୨ )
