କବିତା

ମୁଁ ନାରୀଟିଏ କହୁଛି

Gupteshwar Nanda's odia poem Mun Naaritie Kahuchhi

ମୁଁ ବି ମଣିଷଟିଏ, ଅନେକ ଆଶା ଆକାଂକ୍ଷା ନେଇ
ଯାଏଁ ଶାଶୁ ଘରକୁ
ଜୀବନର ଅଠର, କୋଡିଏ ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ କରି
ଯାଏଁ ନୂଆଁ ଏକ ପରିବେଶକୁ ।

ମୁଁ ନାରୀଟିଏ କହୁଛି

ମୁଁ ନାରୀଟିଏ କହୁଛି,
କେତେବେଳେ କନ୍ୟା, ଜାୟା, ଭଗିନୀ ତ ଆଉ
କେତେବେଳେ ଜନନୀ
ଗୋଟେ ଜୀବନରେ ଏହିପରି ମୋର
ଅନେକ ଚରିତ୍ରର କାହାଣୀ ।

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚରିତ୍ରକୁ ନିଖୁଣ ରୂପେ ସଂପାଦନ
କରିବାରେ ବଳାଇଥାଏ ମନ
କିନ୍ତୁ ପଦେ ପଦେ ଏ ପୁରୁଷ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସମାଜରେ
କେହି ନ ଚିହ୍ନେ ମୋ ଗୁଣ ।

ମୁଁ ବି ମଣିଷଟିଏ, ଅନେକ ଆଶା ଆକାଂକ୍ଷା ନେଇ
ଯାଏଁ ଶାଶୁ ଘରକୁ
ଜୀବନର ଅଠର, କୋଡିଏ ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ କରି
ଯାଏଁ ନୂଆଁ ଏକ ପରିବେଶକୁ ।

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି
ଲାଗିପଡେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ
କିନ୍ତୁ ନିଜେ ନାରୀ ହୋଇ ଶାଶୁ ନଣନ୍ଦ
ଶୁଣାନ୍ତି କଟୁ ମର୍ଜୀରେ ।

ମୋର ସରଳ, ନିଷ୍କପଟ, ଭୋଳା ହୃଦୟର ସୁଯୋଗ
ଝାମ୍ପି ନିଅନ୍ତି ସେମାନେ
ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବି ଚାପ ପକାଇ ଟାଣନ୍ତି ନିଜ ପକ୍ଷକୁ
ବିଷ ଭରି ତାଙ୍କ ମନେ ।

ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ଯୌତୁକ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଦେଇ ନ ପଛାନ୍ତି
ଜୀବନ ଜାଳିବାକୁ ମୋର
ଅବା ତାଙ୍କ ଶାସ୍ତି ଆଉ ମିଥ୍ୟା ଅପବାଦ ନ ପାରି ସହି
ନିଜେ ହାରିଯାଏ ଜୀବନ ସଂଗ୍ରାମର ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top