ଜେଜ ହେ ଜେଜ କୁଆଡ଼େ ଯାଅ
ନେବକି ମୋତେ ସାଥେ,
ତମ ସହ ମୁଁ ବୁଲନ୍ତି ଗ୍ରାମ
ସହର ବନ ପ୍ରାନ୍ତେ ।।

ଆମେ ଦି’ଜଣ ଯାଆନ୍ତେ ଚାଲି
ମହୋଦଧିର କୂଳେ ।
ଦେଖନ୍ତେ କେତେ ଭକତ ଜନ,
ଖାଆନ୍ତେ ଆମେ ଅଭଡ଼ା ଅନ୍ନ
ହରଷ ମନେ ଅତି
ଦର୍ଶନ କରି ଜଗତ ନାଥ
ଚରଣେ ଭରି ଭକ୍ତି ।।

ତା’ପରେ ଆସି ଦେଖନ୍ତେ ଆମେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଶୋଭା
ନିହାଣ ମୁନେ ଗଢ଼ିଛି ଶିଳ୍ପୀ
ଆହା କି ମନ ଲୋଭା
ଚାରୁ ମଣ୍ଡିତ ତା’ ମୁଖଶାଳା
ପୂରୁବ କୀର୍ତ୍ତି ବିଭବ ମାଳା
କଥା କହୁଛି କି ସେ ?
ନିପୁଣ ଯା’ର କଳା କୌଶଳ
ଚମକେ ସାରା ବିଶ୍ୱେ ।।

ଶିମିଳିପାଳ ଅଭୟାରଣ୍ୟ
ଯାଆନ୍ତେ ଟିକେ ଆମେ
ସୁଷମା ଦେଖି ଲାଗନ୍ତା ସତେ
ଅଛ ସରଗ ଧାମେ ।