ମୁଁ ଅଫେରା ରାଇଜର ଅତିଥି
ନାହିଁ ମୋର ବର୍ଣ୍ଣ, ନାହିଁ ମୋର ଜାତି,
ପାଖରୁ ସିନା ମୁଁ କଜଳପାତି
ଉଡ଼ିଗଲେ ଲାଗେ ପରଜାପତି ।
ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ଅନୁଭୁତି
ପ୍ରତିଟି ଅଭୁଲା ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରଖେ ସାଇତି,
କେବେ ମରମେ ମରମେ ହସେ
କେବେ ଏକା କନ୍ଦେ ମଥା ପୋତି ।
ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ଜହ୍ନ ରାତି
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସୌରତାପକୁ ଦେଖାଇ ଛାତି,
ଅସହ୍ୟ ତାତି ବକ୍ଷେ ସାଇତି
ପରଶେ ଶୀତଳ ସୁଧା ଜ୍ୟୋତି ।
ମୁଁ ଏମିତି ଏକ ଆଇନା ଟିଏ
ପ୍ରତିଫଳନ ବିନା ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଖାଏ,
ସେହି ପ୍ରତିଛବି ବାରମ୍ବାର ଆଙ୍କୁଥାଏ
ଯାହାକୁ ମନ ଖୋଜୁଥାଏ ।
ବିନା ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୁଁ ଦୃଶ୍ୟମାନ
ପ୍ରତି ମାନସରେ ମୁଁ ବିଦ୍ୟମାନ,
କାହା ପାଇଁ ମୁଁ ଅମାବାସ୍ୟାର ଜହ୍ନ
ତୋ କାହା ପାଇଁ ବର୍ଷାଭିଜା ଫଗୁଣ ।
ଖୋଜେ କିଏ ମୋତେ ଏକାନ୍ତରେ
ନିରବତାର ଲୁହଭରା ଆଖିରେ,
କିଏ ଲୁଚାଇ ରଖେ ଭୟରେ
ତାର କୋହଭରା ଛାତି ଭିତରେ ।
କିଏ ଜଳୁଥାଏ ପଶ୍ଚ୍ୟାତାପରେ
ଅଲିଭା କାହାଣୀ କୁଉଁଳା ଧୂଆଁରେ,
କିଏ ଭାସୁଥାଏ ଅଫେରା ସୁଅରେ
କାଗଜ ଡଙ୍ଗାର ସାହାରାରେ ।
