ରାତି ପାହିଲେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସ,
ଆକାଶରୁ ଝରି ପଡ଼େ ସ୍ୱାଧୀନତାର ମେଘ ବିନ୍ଦୁ ।
ଚାରି ଆଡୁ ଛୁଟି ଆସେ ସ୍ୱାଧୀନ ବାର୍ତ୍ତା,
ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଠାରୁ ମିଳେ ସ୍ୱାଧୀନତାର ସନ୍ଦେଶ
ତିନି ରଙ୍ଗର ତ୍ରିରଙ୍ଗା ।।
ହେଲେ ମୁଁ ଗୋଟେ କଥା ଭାବୁଛି………..
ପ୍ରକୃତରେ ଏ ସ୍ୱାଧୀନତା କାହାର ?
ସନ୍ତାନ ହରା ମା’ର, ନା ବର୍ଷାରେ ତିନ୍ତି
ଫୁଟ୍ପାଥ୍ରେ ଶୋଇଥିବା ଛୁଆର ,
ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମରେ ଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଥିବା ବୃଦ୍ଧାର
ନା ଅଳିଆ ଗଦାରେ ପଡ଼ି ପରିଚୟ ଖୋଜୁଥିବା ପିଲାର ।।
ଏ ସ୍ୱାଧୀନତା କାହାର ?
ମହାମାରୀ ପ୍ରପୀଡ଼ିତ ପ୍ରଜାର, ନା
ଖରାରେ ଖଟୁଥିବା କୃଷକର,
ରାସନ ଆଳରେ ମଦ ବିକୁଥିବା ଦୋକାନୀର, ନା
ଟଙ୍କିକିଆ ଚାଉଳ ଆଢୁଆଳରେ ଶୋଇଥିବା ଜୀବିକାର ।
ଏ ସ୍ୱାଧୀନତା କାହାର ?
ଦେଶ ତ୍ୟାଗୀ ମେଧାବୀର, ନା
ଲାଞ୍ଚ ନେଇ ନିଲମ୍ବିତ ହେଇଥିବା କିରାଣୀର।
ଦାଦନ ଖଟିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଶ୍ରମିକର ,ନା
ଅର୍ଦ୍ଧ ଉନ୍ନତ ଦେଶର।
ଏ ସ୍ୱାଧୀନତା କାହାର ?
ନାରୀ କୁ ଲୋଲୁପ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଥିବା ଚଣ୍ଡାଳ ପାପିଷ୍ଠର, ନା
ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଥିବା ଭ୍ରଷ୍ଟ ଯନ୍ତ୍ରୀର, ନା
ଇଟା ବୋହୁଥିବା ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀର।
ନା ଯଉତୁକ ଜୁଇରେ ଜଳିଯାଉଥିବା
ନବ ବଧୂର…..
ପ୍ରକୃତ ରେ
ଏ ସ୍ଵାଧିନତା କାହାର ????
