ଶବ୍ଦରେ ତ ପ୍ରେମକୁ ଓହ୍ଲାଇ ହୁଏନି,
ସିଏ ତ ଏକ ଅକୁହା ଅନୁଭବ,
ତୋ ଆଖିର ଗୋଟିଏ ନୀରବ ଚାହାଣିରେ
ମୋର ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ସମ୍ଭବ ।
ତୁ ମୋ ପାଇଁ କୋଣସି କାବ୍ୟର ନାୟିକା ନୁହଁ,
ନା କୌଣସି ଅପ୍ସରାର ରୂପ,
ତୁ ତ ମୋ ଶୂନ୍ୟତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା
ଗୋଟିଏ ମିଠା ଶାନ୍ତ ଧୂପ ।
ଲୋକେ ପ୍ରେମରେ ହଜିଯିବାର ଶପଥ ନିଅନ୍ତି,
ହେଲେ ତୋ ପ୍ରେମ ମୋତେ ନିଜକୁ ଖୋଜିବା ଶିଖାଏ,
ତୋର ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ପର୍ଶରେ
ମୋ ଭିତରର କବିଟିଏ ସଜାଗ ହୋଇଯାଏ ।
ନା ସାଥୀ ହେବାର ଆଡ଼ମ୍ବର ଅଛି,
ନା ଦୂରତାର କିଛି ଭୟ,
ତୋ ଚେତନାର ଗଭୀରତାରେ
ମୋ ସତ୍ତା ହୋଇଯାଏ ଲୟ ।
ତୋ ପ୍ରେମ ଟିକେ ନିଆରା,
ନା ତାହାର ଆରମ୍ଭ ଅଛି, ନା କେବେ ଅନ୍ତ,
ସିଏ ତ ଚାଲିଥିବା ଏମିତି ଏକ ବାଟ
ଯେଉଁଠି ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଗୋଟେ ନୂଆ ବସନ୍ତ……..
ତୋ ପ୍ରେମ କୌଣସି ଶବ୍ଦ କି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିର ମୋହ ନୁହେଁ, ବରଂ ମୋ ଶୂନ୍ୟତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ଏକ ଅକୁହା ନୀରବ ଅନୁଭବ
