ପ୍ରବନ୍ଧ

ଛୋଟ ମୁହଁରେ ବଡକଥା

Er Bidyadhar Panda's odia prose Chhota Muhanre Bada Kathaa

ଖୋଦ୍ ଜିଲ୍ଲାପାଳ ଜ୍ଞାନ ଦାଶ ଏବଂ ଏସ୍ପି ଚରଣ ସିଂ ମୀନା ସବୁ ଡାକ୍ତରଖାନା ବୁଲି ତଥ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ସବୁକିଛି ଠିକ୍‌ଠାକ୍ ଚାଲିଛି ଯେତେବେଳେ ଆମେ କେମିତି କହିପାରିବା ଗୋମତି ସିଂ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଅକ୍ସିଜେନ୍ ବିନା ମରିଗଲା ବୋଲି

ଛୋଟ ମୁହଁରେ ବଡକଥା

ଛୋଟ ମୁହଁରେ ବଡକଥା । ସମସ୍ତେ କହୁଛନ୍ତି ଆମ ଓଡିଶାରେ ଅକ୍ସିଜେନ୍‌ଗ୍ୟାସ୍ ଅର୍ଥାତ୍ ଅମ୍ଳଜାନ ଭଣ୍ଡାର ଭରପୁର ଅଛି । ହେଲେ ଭଦ୍ରକ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଏକାଧିକ ଡାକ୍ତର ଓ ନର୍ସମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅକ୍ସିଜେନ୍‌ ପାଇଁ ଡହଳବିକଳ ହୋଇ ଗୋମତିର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଉଡିଯିବାର ଘଟଣାଟି ଓଡିଶାବାସୀଙ୍କ ଆଖି ଖୋଲିଦେଇଛି । ଆଠଟି ରାଜ୍ୟକୁ ଅମ୍ଲଜାନ ଯୋଗାଉଥିବା ରାଜ୍ୟରେ ବି ଅମ୍ଲଜାନ ନପାଇ ରୋଗୀ ଡାକ୍ତରଖାନା ପରିସରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି କହିଲେ ଛୋଟମୁହଁରେ ବଡକଥା ହେବନି !

ଖୋଦ୍ ଜିଲ୍ଲାପାଳ ଜ୍ଞାନ ଦାଶ ଏବଂ ଏସ୍ପି ଚରଣ ସିଂ ମୀନା ସବୁ ଡାକ୍ତରଖାନା ବୁଲି ତଥ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ସବୁକିଛି ଠିକ୍‌ଠାକ୍ ଚାଲିଛି ଯେତେବେଳେ ଆମେ କେମିତି କହିପାରିବା ଗୋମତି ସିଂ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଅକ୍ସିଜେନ୍ ବିନା ମରିଗଲା ବୋଲି ! ନାଇଁ ଆଜ୍ଞା, ଆମେ କହି ନ ଥାନ୍ତେ ଯେ ହେଲେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଚୋଖା ଭିଡ଼ିଓ ଦେଖେଇଦେଲା । ସେ ଭିଡ଼ିଓ ସୁଟିଂ କଲାବାଲାକୁ ବି ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବାକୁ ଆନ୍ତରିକ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଇହେଉନି । ଭିଡ଼ିଓ ଭଲ ଉଠେଇଛି ସତ, ହେଲେ ମଲାବେଳେ ଯଦି ସେତିକି ସମୟ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଅମ୍ଲଜାନ ଯୋଗାଡରେ ଲଗେଇଥାନ୍ତା ବିଚରା ମହିଳାର ପ୍ରାଣ ବଂଚିଯାଇଥାନ୍ତା । ହଁ ମ । ଦେଶରେ ଦୁଇଲକ୍ଷ ଉପରେ ମଲାବେଳକୁ ରାଜ୍ୟରେ ଦୁଇହଜାରରୁ ଉର୍ଦ୍ଧଙ୍କର କାଳ ହୋଇ ସାରିଲାଣି । ଏଗୁଡା ସବୁ ସରକାରୀ ହିସାବ, ପ୍ରକୃତ ସଂଖ୍ୟା କାହାକୁ ବା ଜଣା? ଏଗୁଡା ସବୁ ବଡବଡିଆଙ୍କ ଗଣିତ, ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ଜାଣି ବା କ’ଣ କରିବେ!

ସାସଂଦ ଓ ବିଧାୟକ ମାନେ ହେଲେ ଦେଶର ଶାସକ, ରାଜା ଲୋକ । ତା’ଙ୍କ ଜ୍ଞାତିକୁଟୁମ୍ବ ମାନେ ହେଲେ ରାଜାଗୋଷ୍ଠିର ନିଜଲୋକ । ବାକି ସମସ୍ତେ ପ୍ରଜା । ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଯାହାହେଉନା କାହିଁକି ରାଜା ଏବଂ ତାଙ୍କର ପାଖଲୋକମାନେ ନିହାତି ବଂଚିବା ଦରକାର । ତେଣୁ ପ୍ରାୟ ସାସଂଦ ଏବଂ ବିଧାୟକ ତା’ଙ୍କ ନିଜପାଇଁ ତଥା ପରିବାର ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅକ୍ସିଜେନ୍ ଗ୍ୟାସ୍ ସିଲିଣ୍ଡର ଯଥେଷ୍ଟ ପରିମାଣରେ ଗଚ୍ଛିତ ନରଖି ଖୋଲାବଜାରରେ ନିଜପାଇଁ ଖୋଜିଲେ କେମିତି ଚଳିବ ! କେତେବେଳେ କୋଉ କଥା । କାଳେ କେତେବେଳେ ଯଦି ସାର୍‌ଙ୍କର ଥଣ୍ଡାକାସ ହେଲା ନର୍ସମାନେ ଘରକୁଆସି କୋଭିଡ୍‌ଟେଷ୍ଟ କରି, ପଜିଟିଭ୍ ଆସିଲାମାନେ ନିଶ୍ୱାସନେବାରେ କଷ୍ଟହେଉ ବା ନହେଉ ମୁହଁରେ ମାସ୍କଲଗେଇ ଅକ୍ସିଜେନ ପାଇପି ଗେଂଜିଦେଲେ କାମ ସଇଲା । ଭାରତରେ ଏମିତି କଥା ପ୍ରଥମଥର ଅନୁଭୁତ ହେଉଛି, ଆଗରୁ କେବେ ହୋଇନଥିଲା । ଏହା ପ୍ରାକୃତିକ ଅପେକ୍ଷା କୃତ୍ରିମ ବେଶୀ ଲାଗୁଛି । ଆଉଏକ ପ୍ରସଙ୍ଗ ହେଲା ଯେଉଁ ଜିନିଷର ଚାହିଦା ଅଧିକ, ତାର ନିଅଂଟିଆ କଥା ପ୍ରଚାରହେବା ପରେ କଳାବଜାରିଙ୍କର କଚେ ପୁଅ ବାର । ଛାଡନ୍ତୁ ସେସବୁ ବାଜେକଥା, ଏବେ ଆମ ଉପାୟ କ’ଣ? ଲକ୍‌ଡାଉନ୍ ସମୟରେ ଘରେ ରୁହନ୍ତୁ, କରୋନା ଚେନ୍ ଛିଣ୍ଡାନ୍ତୁ । ନଚେତ୍ ନିଜେ ତ ଯିବେ, ବାକି ନିଜର ପରିଜନମାନଙ୍କୁ ବି ସେହି ଅଫେରାପଥରେ ପଥିକ ହୋଇ ଚାଲିବାର ଦୁର୍ଯୋଗ ଦେଇ ଚାଲିଯିବେ । ବହୁତ ଜରୁରୀ ହେଲେ ବାହାରକୁ ବାହାରନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ବାହାରିବା ପୂର୍ବରୁ ଡବଲ୍ ମାସ୍କ ଏବଂ ହାତରେ ସାନିଟାଇଜର୍ ମାରିବାକୁ ଆଦୌ ଭୁଲନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଗାଁ ଗହଳିରେ ଶାଳିମାନେ ଭିଣୋଇ ସରପଂଚମାନଙ୍କୁ ଜିଲ୍ଲାପାଳ ହେବା ଖୁସିରେ ମିଠା ପଠେଇଲେଣି । ଏଥର କିନ୍ତୁ ଆଗପରିକା ମଜା ନାହିଁ । ପ୍ରଥମ ଢେଉରେ କେତେ ନାଲିପଡି ବିଧାୟକ ଓ ସାସଂଦମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେନି । ଦ୍ୱିତୀୟ ଢେଉରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅନୁରୋଧ କରୁଛନ୍ତି ସିନା ସେପରି କ୍ଷମତା କିଛି ଲିଖିତ ଆକାରରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ସରପଂଚଙ୍କର ହସ୍ତଗତ ହୋଇନାହିଁ ବୋଲି ଅନେକଙ୍କର ମନଦୁଃଖ । କେତେଜଣ ଜିଲ୍ଲାପାଳଙ୍କୁ ଭେଟି ସେଇ ପୁରୁଣା ଚିଠିକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବାକୁ ଗୁହାରି କଲେଣି, ହେଲେ ସୁଫଳ ମିଳୁନି । ସେତେବେଳର ନାଳି ବି ଆଉ ନାହିଁ । କେତେଜଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବନ୍ଧାବନ୍ଧି କରିବାକୁ ପୋଲିସ ପାଗ ଭିଡୁଥିଲା ଯେ ଏ ଦ୍ୱିତୀୟ ଲହଡି ଆସି ପାଣିଚିଆ କରିଦେଲା । ତଥାପି ଭୋଗିବେ, ଟିକେ ଡେରିରେ । ସଂଗରୋଧ ଘରପାଇଁ ଟାଉଲ୍, ସାନିଟାଇଜର, ମଗ ଓ ସାବୁନ କିଣାରେ ଯେଉଁ ଦୁର୍ନୀତି ହୋଇଛି, ତାର ହିସାବ ଅଛି । ପୁରା କରୋନା ଭୂତାଣୁ ନିପାତ ହେଲାପରେ, ଏ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଧୂଆଁ ଦିଆଯିବ ।

ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଆମ ନ୍ୟାୟାଳୟଗୁଡିକୁ ଦେଶର ନେତା ଓ ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କୁ ଜନସେବା ବିଷୟରେ ବୁଝେଇବାକୁ ପଡୁଛି । ବିଶ୍ୱ ଭାରତର ଏ ଦୂରାବସ୍ଥା ଦେଖି ସହାୟତାର ହାତ ବଢାଉଛନ୍ତି ସତ, ହେଲେ ଆମ ନିଜର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବା କମିଗୁଡିକ ଏବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଜାଗର ହୋଇ ପଦାରେ ପଡିଯାଇଛି । ଶବସତ୍କାର ପାଇଁ ଜାଗା ନାହିଁ । ଆତ୍ମୀୟସ୍ୱଜନ ଶ୍ମସାନ ଫାଟକ ଆଗରେ ଶବକୁରଖି ଧାଡିରେ ଘଂଟାଘଂଟା ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି । ଦୈନଦିନ ବଡବଡ ନାଁକରା ଘରୋଇ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଅକ୍ସିଜେନ୍‌ ବିନା ଏକାଧିକ ରୋଗୀ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରୁଛନ୍ତି । କାହାସାଙ୍ଗରେ କାହାର ସମନ୍ୱୟ ନାହିଁ । ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ସଦ୍ୟଜାତ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ବି ଆଜି ଭାରତର ରାଜଧାନୀ ଦିଲ୍ଲୀ ଅମ୍ଲଜାନ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ଅକ୍ଷମତା ପ୍ରକାଶ କରୁଛି । ଆମପାଖରେ ବହୁ ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ପର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷ ନେତା ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଆମେ ଦାବି କରି ଆସୁଛେ, ହେଲେ ଏବେ କାହିଁକି ଅକ୍ସିଜେନ୍ ପ୍ଲାଂଟ୍ ବସେଇବା ଦରକାର ପଡୁଛି । ବାହାଘର ବେଳେ ବାଇଗଣ ରୋଇଲେ କ’ଣ ଭୋଜିରେ ଲାଗିବ! ତାପରେ ଅକ୍ସିଜେନ୍ ଏକ୍ସେପ୍ରେସ୍ ଆଦିର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ହେଲାଣି ସତ, ତଥାପି ଆମଦେଶର ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂସ୍ଥାମାନେ ଟିପ୍ପଣୀ ଦେଉଛନ୍ତି । ଫ୍ରାନ୍ସ, ୟୁଏସ୍ ଏବଂ ୟୁକେ ଆଦି ଭାରତକୁ ଅକ୍ସିଜେନ୍ ଯୋଗାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ବିନା ଅକ୍ସିଜେନ୍‌ରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଖବର ଏବେ ବି ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଛି । ଏବେ ଯେଉଁମାନେ ପରୀକ୍ଷା କଲାପରେ କରୋନା ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ପାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଣମାଧ୍ୟମରୁ ଅକ୍ସିଜେନ୍ ନାହିଁ, ଡାକ୍ତର ଓ ନର୍ସ ଛୁଇଁଲେନି, ଅକ୍ସିଜେନ୍ ଦିଅଦିଅ ବୋଲି କହିକହି ଡାକ୍ତରଖାନା ବାରଣ୍ଡାରେ ମରିଗଲା ପରି ଖବର ଶୁଣି ଅଧା ଦରମରା ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି । ରୋଗୀକୁ ଏ ସମସ୍ତ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଗୁଡିକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ପୁରେଇ ଅଜୁନ୍ତୁରି ହେବାରୁ ନିଶ୍ୱାସ ନେବାରେ କଷ୍ଟହେଉଛି । ତେଣୁ ଏପରି ଏକ ଘଡିସନ୍ଧି ମୂହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ କରୋନା ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ କି ସମ୍ବେଦନଶୀଳତାର ସହ ଦୟାକରି ରୋଗୀଙ୍କୁ ବୁଝନ୍ତୁ ଓ ଛୋଟ ବଡ ସମସ୍ତେ ମଣିଷ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ସମାନ । ଅବଶ୍ୟ ଏଇଟା ବି ଛୋଟ ମୁହଁରେ ବଡକଥା ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top